Her sabah beklerim onu. Her sabah güneşin gözlerinde ararım, göreceğime emin. Her sabah kaybolan ay, ümidimi koynuna saklar götürür, bir dahaki güne dek. Bekleyişimin önü, ötesi yok. Her yağmurla, her cemreyle, her çiçekle... Sonu yok meleği beklemenin, uykuda. Sonu yok ümit etmenin gidişi, uykuda.
Belki gitmekten korktum, belki beklemeye doydum. Kim bilir? Ama artık onu değil, günü bekler oldum. Her güneşle daha sıkı sarıldım yastığıma, her güneşle daha aşkla. Her rüzgarla daha derinine uzandım simyanın, her rüzgarla daha mahremine. Her mehtapla daha güzel sevdim dostlarımı, her mehtapla daha dostça.
Dost demişken, sevgili dost. Korkmaktayım hala, senden ve günden gitmekten. Korkmaktayım ruhuma dokunan meleği beklemekten. O değil de, en çok ona senden bahsedememekten korkuyorum. Nurunu görünce anımsayamamaktan yüzünü. Sur'u duyunca benzetememekten sesine. Rab sorunca söyleyememekten adını. Öyle ya, soracak Mevla. Öyle ya, kişi sevdiğiyle beraber.
Söz ver bana. Yürü yanımda yolun sonuna. Biliyorum, sonu yok. Olsun. Yürü benimle ölüm yoluna, ölümün ardına, ankanın yurduna...
Gidiyorum şimdi dost. Rüyalarıma sarılmam gerek. Bilirsin ben bir başka sarılırım hülyalarıma. Ve kelebekler konar gözkapaklarıma, ben uyuken. Arsız, ölümün koynunda.
Ali hocanın izlerini görür gibi mi oldum ne? Bir de başlık hususu, keşke neyi beklediğini merak etse idik. Mesela sadece "beklerken" olabilirdi.
YanıtlaSilGenel olarak lirik cümleler çok hoşuma gitti. "Aferim çocuk"
Eyvallah.. da beklediğimiz gün doğumu değil..
YanıtlaSilhmm iyisi mi tekrar okuyayım ;)
YanıtlaSil